Lief dagboek
De dagen vliegen voorbij hier in het mooie Toscane. Ik besefte me deze week dat ik er al drie weken ben! Bijna op de helft!
Als ik niet werk, ben ik vooral buiten. Ik zit in zo’n mooie omgeving, ik loop wat af op een dag. En het is héél veel klimmen. Ik tik gemiddeld de 118 verdiepingen per dag aan! Fijn om te merken dat heuvels waar ik eerder drie keer stil moest staan om op adem te komen, ik nu in 1 keer omhoog kan lopen. Dat ik daarbij nog steeds hijg als een paard maakt niet uit, niemand die dat hoort 😊.
Ik zit namelijk echt helemaal buiten de bewoonde wereld en er zijn dagen dat ik geen ander mens tegenkom. En weet je lief dagboek, als ik dan wel iemand zie, heb ik zelfs even error; hoe moet ik me ook alweer gedragen in het openbaar? 🤔
Dieren kom ik wel heel veel tegen. De reetjes springen hier in de avond zo voor m’n voeten weg. We zien er zoveel dat zelfs Pongo er niet meer van opkijkt. Ik zie vossen van het formaat hond (iets kleiner dan Pongo) en hazen zo groot dat ze tot boven m’n knieën komen! Zelfs de krekels zijn hier even groot als mijn hand. Alles is hier groot, behalve de parkeerplekken en mijn douche 😉.
Het ruikt buiten ook zo lekker lief dagboek, alles komt nu tot bloei en dat is fijn, want zelf ruik ik inmiddels niet zo fris meer. Tsja die douche hè en het niet onbeperkt gebruik kunnen maken van de wasmachine… Maar hé, ik lig toch alleen in bed, dus who cares?
Ries komt wel over drie weken… Dan moet ik me ook maar eens gaan scheren. Doe ik hier ook niet; geen plek in de douche. En áls ik dan iemand tegenkom in m’n korte broek en hemdje, dan roep ik heel hard; ‘Bonjour! Oui oui, un petit peu.’ En doe ik net of ik Frans ben, die scheren zich ook niet. 😇
Je kan er bijna vlechtjes van maken, ik denk dat ik de kantenmaaier even moet lenen van de buuf tegen de tijd dat Ries komt…
Maar goed dat niemand dit leest, straks denken ze nog dat ik als een of ander wolfs-mens hier rondren in m’n bontvachtje. 🤣
Eergisteren had ik even een moeilijk moment lief dagboek… Ik wist dat het er aan zat te komen en ik probeerde me er al een paar dagen op voor te bereiden, maar toch viel het me zwaarder dan verwacht.
Ik heb m’n best gedaan om het uit te stellen, maar uiteindelijk was het dan zover en moest ik eraan geloven…
Ik heb mijn laatste stukje Nederlandse chocola opgegeten… Nu moet ik op zoek naar een Italiaanse variant en dát, lief dagboek, is voor deze kieskeurige doos een hele opgave. 😬
Ik ga je nog een geheim vertellen lief dagboek. Stiekem geniet ik van het koken voor mezelf hier. Het draait bij kokkerellen ook veel om organisatie talent, zeker met maar twee pitten, en laat ik dat nu hebben. Ik ben elke keer weer trots op mezelf hoe ik van de ingrediënten die ik in de koelkast heb liggen elke keer weer een volwaardige maaltijd kan maken. Want boodschappen doe ik maar twee keer per week, veel te veel ver weg, ben ik een halve dag aan kwijt. Dus ik sla gewoon heel veel in en kijk dan per dag wat ik er van kan maken.
Dit ga ik natuurlijk niet tegen Ries vertellen, stel je voor! Hij mag weer lekker voor me koken als hij er is, doe ik net of het heel erg afzien is geweest al die weken.
Verder geef ik naast het klimmen mijn lijf vooral rust. Ik doe netjes twee keer per week m’n pumples, maar verder helemaal niks en ik doe het er goed op. Geen pijntjes, geen blessures, geen stijve ledematen. Mijn lijf had dit nodig blijkbaar.
Of het is mijn berenvachtje die nu zorgt dat alles lekker warm blijft en niet te snel afkoelt, dat kan natuurlijk ook! Dan laat ik het lekker nog even verder groeien.
O en hoe het met mijn Italiaans gaat? Ik zie bijna geen mensen, behalve de eigenaren van het huis.
De mannelijke helft daarvan leeft in zijn eigen bubbel, zegt dus niet veel en hoor ik alleen af en toe vloeken. Wat ik wel versta overigens 😉
De vrouw woont al heel lang hier, maar is van origine Duits. Als ik ’s morgens ‘buongiorno’ tegen haar zeg, zegt ze steevast ‘guten morgen’ terug…
Dus… of ik veel ga leren hier…?
Nou lief dagboek, dat was het weer voor nu. Ik ga de keuken in, kijken wat ik er weer van kan maken vandaag. Niet verder vertellen hè wat ik allemaal gedeeld heb 😉
Lees ook mijn andere blogs over mijn Toscaanse avontuur!